Mijn naam is Manuela en ik ben 25 jaar, Mijn maatje voor het leven is Robin, samen delen we lief en leed. En we hebben een lieve dochter, Marissa van 7 jaar. We verwachten in mei nog een klein Frummeltje erbij! En dan nog de beestenbende die bestaat uit 5 katten en Dana onze hond. Met veel hulp van mijn mams en oma heb ik mijn hobby in werk om kunnen zetten en ben ik paraveterinaire dierenartsassistente. Verder heb ik nog 3 lieve broertjes die altijd voor me klaar staan. En met de ziekte fibromyalgie heb ik soms wel wat hulp nodig. Eigenlijk heb ik het heel erg getroffen met de mensen om mij heen, of het nu familie, 'schoon'familie of vrienden zijn ik kan altijd op ze rekenen. En zo besef ik wel hoe hard ik ook heb en zal moeten knokken, ik ben gelukkig met het leventje wat ik nu mag leven! 

 

 

 

           

 

 

       

 

 

          

Daar zijn we weer eens met een nieuw logje. Even heel druk geweest en een hoop spanningen gehad, maar tenzij we toch binnenkort gaan verhuizen zal het nu weer rustiger worden.

 

Het gaat best goed hier. Maris doet het super op school, loopt zelfs bijna een jaar voor met lezen. Ze vind het nog steeds leuk dat ze grote zus wordt. Natuurlijk is ze weer flink verwend met de feestdagen en voor haar is het nog niet over, zondag wordt ze alweer 8 jaar!! Best gek, Maris wordt in mijn ogen al best groot, in de grote meisjes kledingmaat, geen sint meer volgend jaar, kan onze geheime briefjes lezen, spellen kan ze ontcijferen en zelfs in het engels kan ze ons soms verstaan...

 

Daar tegenover staat dat we volgend jaar weer in babytaal gaan praten.. In mijn ogen een groot contrast, maar ook wel heel leuk. Als deze kleine naar school gaat, zal Maris dat jaar een beslissing moeten maken naar welke middelbare school ze gaat.. Pff Nou dat zien we dan maar weer, hihi. Nu eerst maar een balans in dit contrast vinden..

 

Met Frummel gaat het heel goed. We hebben de 20 wk echo goed doorstaan. Een uur lang hebben ze met z'n twee mijn buik en kindje mm voor mm afgezocht naar afwijkingen. En niets gevonden! Myoom is niet gegroeid, moet alleen met 36 wk nog een keer terug om te kijken of het hoofdje er door kan, maar ze verwacht geen problemen! Nou liet Frummel voor de doktoren alles zien, behalve het profiel en geslacht! Hebben wij weer hihi. Maar buikje groeit goed en voel de kleine elke dag bewegen, daar gaat het om natuurlijk!

 

Feestdagen waren erg gezellie. Nu op naar het nieuwe jaar met voor ons hopelijk snel een nieuw huis en natuurlijk een nieuw kleintje! Ik wens jullie allemaal een heel goed nieuwjaar en een dikke  

 

         

 

                

Het gebeurt niet vaak dat wij in zuid holland sneeuw hebben, dus als het er is...  Maken we er gebruik van!!  Zondag heerlijk sneeuwballen gegooid. Ook de dieren kwamen een kijkje nemen. Dashley is meestal als eerste buiten, maar wilde nu echt niet. Dami stoere man, die durfde. Maar toen ik zei "gaan we naar binnen"? Was ie er ook zo met zijn dikke buik!  Ook Dana vond het toch wel koud.. Hier de foto´s van ons avontuur...

 

  

Dami onze stoere man!                     Dana was erg verbaasd toen ze naar

                                                           buiten stormde!

 

 

   

Mijn meisjes in de sneeuw..

 

Verder gaat het hier best goed, vandaag is Marissa mee geweest naar de verloskundige en vond het heel gaaf om het hartje te horen.  Alles was goed, baby groeit goed. Wel naar een bekkenfysiotherapeut, maar had het wel een beetje verwacht met m´n fibromyalgie.. Ben blij dat m´n 10,5 weken moeders voor moeders  erop zit. Doe graag wat voor het goede doel, maar af en toe best een opgave!

 

Donderdag 26 juni 2008

 

Is moest invallen voor een collega. Was wel erg moe, maar blij dat ik Marisje kon halen om naar huis te gaan. In de spits door tunnelbak en dan invoegen om door te gaan. Zit er eentje naast me te klooien, dacht nog als ze er tussenkomt afstand houden. Mevrouw snijdt me, zet hem er tussen, remt en BOEM! K*T, ik stap uit, ehh wat nu.. Papieren invullen ed kan niet hier, even overleg naar de bushalte. Wij een stukje verder gereden, ik trillend achter het stuur. Belde m'n mams op, van kom maar hierheen. Voelde me niet lekker worden, dus dacht kan ze maar beter hierheen komen. Nou papieren gepakt en invullen. Tsjee voel me toch echt niet lekker, nou laat haar maar alsvast wat invullen, komt zo hulp aan. Later kwamen m'n ouders en hielpen nog wat met invullen en toen toch maar even ZH, zo beroert voelde ik me. Natuurlijk alleen maar spanningen. In het ZH niets aan de hand.. Later ga je zo es nadenken en krijg je alles weer op een rijtje. Zij eigenlijk geen schade en mijn hele moterkap in de prak.. Ik knalde achterop en kan dus opdraaien voor iets wat zij deed. Ze bekende het zelfs aan m'n vader!

 

Leven ging door, vakantie, Frummeltje.. Keuring kwam er aan en ondertussen wel wat berichten gehad dat de tegenpartij niet reageerde.

 

Tot ik het op een gegeven moment zat was en belde dat die auto toch echt binnenkort gekeurd moest worden en er iets moest gebeuren! Ok kon hem naar een garage brengen en dan kwam er een expert.

 

Getaxeerd op een flinke schade. We konden nu wat aan die koplampen doen, zodat hij door de keuring zou komen. Maar gisteren is hij goed gekeurd!

 

Kreeg vandaag een brief..

Jullie snappen wij zijn in feeststemming!!!!!!!!!! Enne zie je wel dat ik toch kan rijden en niet te weinig afstand hou! Wel grappig dat het vorig logje met die baby was, hihi.

 

                     

 

 

 

 

Keek er al eventjes naar uit, De Jonge gezinnen beurs. Yeah lekker struinen en leuke nieuwe dingen zien. Komen we aan, even slikken 15 euro entree, maar dat wisten we en dan ook nog 12 euro voor de auto! Maar goed kan de pret niet drukken. Kom je binnen is het druk, pfff. Echt druk. Maar wij vol goede moed ons er door heen geworsteld. Was toch wel heel gezellie, al die baby dingetjes. En al hebben nu niet iets gezien waarvan je denkt dat had ik in een winkel niet tegen te gekomen hebben we toch een leuke dag gehad. Maris is echt heel lief geweest, ze heeft lekker gekleurd en gespeeld. Tot dat..

 

Lopen we richting uitgang, "Wil jij een knuffel?" Natuurlijk wilt een meisje van 7 jaar een knuffel, ze wilde hem al aan pakken.. "Haal even je mama dan kan die een abbo afsluiten" WAT?! Mijn mams trekt haar daar weg wordt er dood leuk nog gezegd "Oh gunt haar geen knuffel?" Stelletje ********!! Echt leuk die mensen van de ECI, weten goed een dag te verpesten.. Ik een kind huilend, waardoor ik maar beter niet terug kon gaan... Weet niet of ik voor mezelf in kan staan.. Dus ga maar een fijn mailtje sturen dat ik hier niet van gediend ben en dat ik per direct mijn abbo op zeg. Zeker omdat het op papier nog niet zo erg klinkt als dat het daadwerkelijk ging..

 

Toch wel slim, hihi.

 

Woensdag zijn we naar de verloskundige geweest. Heel gaaf het hartje gehoord.  Alleen ook minder nieuws gehad.  Ben verplicht om in het ziekenhuis te bevallen en wilde zo graag thuis..  Dit door die myoom, daardoor kan het zijn dat mijn baarmoeder niet goed kan samentrekken. Dat kan dan problemen bij de bevalling en daarna opleveren.. Als ik dan toch thuis beval, om wat voor reden dan ook, zal dit gebeuren met een ambu op de stoep..  Ook hier zitten dat toch weer positieve dingen aan.. Krijg vanaf de 20 weken echo wel meerdere echo's!  Zo moeten we het maar bekijken, toch? Buikje begint aardig te groeien, zwangerschapsbroeken zijn echt een uitkomst! 

Door een hele mooie aanbieding hebben we van de week de kinderwagen al gekocht. Heel gaaf, 3 in 1. Autostoeltje kan erop, de bak en een wandelwagen..

                         

                                 

 

Morgen naar de beurs, heb er echt zin in! Heb wel een beetje last van een heeeeel groot gat in mijn hand nu ik zwanger ben, hihi.  Gelukkig is mijn verstand er nog!!

 

Nou proberen mijn volgend logje es niet over baby's te laten gaan..

 

  

 

                             

We hebben even moeten wachten, want ik wilde dit logje natuurlijk wel met foto's! Alleen onze scanner deed niet precies wat we wilden..  Laten we beginnen met de eerste..

 

 

Vanaf boven 10 weekjes oud..          Heerlijk in een hangmatje

 

Vrijdag kregen we de tweede echo. De levensboom leek niet gegroeid, maar ze zei ook dat dat niet zo snel ging. Ze vond het wel verstandig om op een consult bij de gynecoloog te gaan. Ook omdat hun niet kunnen bepalen waar ie precies zit. Wrs had ik het al wel met Marissa. Ook vertelde ze dat boven de 35 jr 80% van de vrouwen het heeft en daaronder ook heel veel. Alleen weten ze het niet en zien ze het ook vaak niet op de echo. Dus toch wel een geruststelling!

 

Frummel was heel erg gegroeid, we zagen handjes, voetjes, ribbetjes, ruggegraat enz. Echt geweldig!

 

 

   

 

Hier zie je leuk het handje bij 't gezichtje. Is het aan het duimen?  Of een jongetje en al aan het oefenen met bier drinken??

 

 

Op deze zie je mooi het ruggegraatje..

 

Morgen naar de verloskundige, morgen we Frummels hartje weer horen!  

 

Marisje is weer naar school, ze vind het toch wel weer leuk om te gaan. Natuurlijk worden de babyverhalen verteld en vriendinnetjes weer uitgenodigd.

 

 

Ons geheimpje maken we nu ook op de log bekend! We krijgen een Frummeltje erbij!!!   Na een wens van mij van zeker wel 4 jaar is het nu eindelijk zover. Tot nu toe was er steeds wel iets waardoor het gewoon niet kon, tot we in juli zeiden en nu is het wachten genoeg.. We gaan ervoor.. Marissa vind het geweldig, we kunnen geen babyrek voorbij of ze wil even kijken.  Robin vind het ook helemaal gaaf, maar ook wel spannend wat natuurlijk logisch is. Ik zelf vind het ook allemaal wel heel spannend, het is zo anders als toen met Marisje. Ik maak het veel bewuster mee en nu natuurlijk met z'n tweetjes.  Voel me best goed. Ben wel heel misselijk geweest, maar dat gaat beter. Alleen de vermoeidheid blijft, maar dat kan natuurlijk ook een combi met m'n reuma zijn. 2 weken geleden hebben we de eerste echo gehad. Frummel was vrolijk op en neer aan het spartelen en zijn hartje klopte goed.  Alleen hebben ze een myoom ontdekt.. Pff heb ik weer, zit er naast een baby ook een vleesboom  . Al noem ik het gewoon een levensboom, vind ik veel vriendelijker klinken.  Vrijdag de tweede echo, controle van de levensboom en natuurlijk zien we Frummel weer!!  

 

Eergisteravond was het weer zo ver! Mijn mams en ik gaan zo vaak als we kunnen naar de concerten van Marco Borsato. Zo ook gisteravond. Maar de dames dachten slim te zijn... We gaan met de trein! Kun je het je voorstellen? Nou ikke eigenlijk niet, maar goed daar gaan we, twee van die dames op weg naar Arnhem. Met de trein want dan staan we niet in de file..

 

Zitten we in de trein, ging allemaal best goed.. Tot we steeds langzamer gingen rijden... En we dan ineens... In de file staan! Ja hoor we staan met de trein in de file. Er waren 2 treinen voor ons die langzamer waren.

 

Gelukkig op tijd in Arnhem, busjes waren goed geregeld. Na veel trappen zijn we er dan. Het was heel erg gaaf, we hebben genoten. Maar wat gaat die tijd toch snel..

 

Terug gaat het allemaal best goed. Tot we weer in de file staan!! Zelfs een keer dat er niet genoeg ruimte op het perron was en als je uitstapte moest je eerst even kijken of je niet nog een stukje moest doorlopen. Anders kon het wel zijn dat er geen perron voor je was.. Maar we zijn veilig thuis gekomen en hebben een top avond gehad!

 

 

 

Hieronder filmpje van onze geweldige avond! Helaas is de kwaliteit iets minder als op de camera en pc, maar het kan er mee door..

 

 

Wie had kunnen denken dat ik weer terug zou komen!  Had op een gegeven moment alleen maar slecht nieuws en voelde me helemaal niet lekker in mijn vel. Dus ook niet in mijn lichaam.  Gelukkig is het weer gekeerd en krijgen we steeds meer goed nieuws.  Ook wel nare, maar die kunnen we hebben!  Hieronder wat update foto's. En er komt nog veeeeeel beter nieuws, maar dat hou ik nog even geheim!